ثبت رکورد سرعت توسط مرسدس بنز در هشتاد سال پیش

تاریخ: 06 خرداد 1397

مرسدس بنز در دههٔ 30 میلادی به دنبال ثبت رکورد سرعت بود و در این زمینه تلاش‌های زیادی انجام داد که این تلاش‌ها نهایتاً به شکستن رکورد سرعت با مدل W125 انجامید. این خودرو که به یک پیشرانهٔ دوازده سیلندر غول‌پیکر مجهز شده بود، در تاریخ 28 ژانویهٔ 1938 با رانندگی رانندهٔ مسابقه «Rudolf Caracciola» در یک جادهٔ عمومی به سرعت 432 کیلومتر در ساعت دست پیدا کرد. این رکوردزنی در اتوبان بین فرانکفورت و درمشتات انجام گرفت و W125 بیش از یک کیلومتر با سرعت 432 کیلومتر در ساعت حرکت نمود. بدین ترتیب مرسدس بنز رکورد سرعت در جادهٔ عمومی را بنام خود ثبت کرد.
Mercedes Benz W125
حال نزدیک به 80 سال بعد از این موفقیت چشمگیر مرسدس بنز، چندی پیش کوئنیگ‌زگ با مدل آگرا RS خود توانست با دست‌یابی به سرعت 445 کیلومتر در ساعت، رکورد سرعت جدیدی را ثبت کرده و رسماً سریع‌ترین خودروی دنیا لقب گیرد. این در حالی است که رکورد کوئنیگ‌زگ تنها چند کیلومتر در ساعت بیشتر از رکوردی است که مرسدس بنز 80 سال پیش به ثبت رساند که این نشان از نبوغ خارق‌العادهٔ سازندهٔ آلمانی در طراحی و ساخت W125 دارد. برای اینکه این ماشین بتواند رکورد سرعت را بشکند، در ابتدا لازم بود که تا حد امکان آئرودینامیک باشد. بدین منظور، اندازه‌گیری‌هایی که چهار دهه بعد از این خودرو در تونل باد گرفته شد نشان داد که ضریب آئرودینامیک آن تنها 0.17 است. برای مقایسه، آئرودینامیک‌ترین خودروی تولیدی دنیا، یعنی فولکس‌واگن XL1 ضریب آئرودینامیکی برابر با 0.18 دارد.
Mercedes Benz W125
پس از آئرودینامیک نوبت به قوای محرکه می‌رسید یعنی جایی که W125 به یک پیشرانهٔ 5.6 لیتری V12 مجهز شده بود. این موتور 765 اسب بخار قدرت تولید می‌کرد که برای سال 1938 رقم خارق‌العاده‌ای است. این موتور به لطف تجهیز به کاربراتورهای اضافی، 29 اسب بخار قدرت بیشتری نسبت به نسخهٔ اصلی تولید می‌کرد که هشت هفته قبل برای رکوردزنی تلاش کرده بود. همچنین مهندسان بر روی بهبود قابلیت اطمینان و همین‌طور بهینه‌سازی مخلوط شدن سوخت و هوا در هریک از دوازده سیلندر این موتور کار کرده بودند. مرسدس بنز برای خنک کردن این موتور نیز ایدهٔ بسیار خلاقانه‌ای را بکار برده بود که آن استفاده از سیستم سفارشی یخ‌خنک بود. بدین منظور رادیاتور درون ظرفی پُر از 5 کیلوگرم یخ و 48 لیتر آب قرار گرفته بود. علاوه بر این، بدنهٔ W125 نیز به‌طور کامل از نو طراحی شد تا آئرودینامیک آن بهبود پیدا کند. در طراحی بدنهٔ این خودرو همچنین از تخصص سازندگان هواپیما نیز استفاده شده بود.
Mercedes Benz W125
اما حتی ثبت رکورد سرعت 432 کیلومتر در ساعت هم برای مرسدس بنز کافی نبود چراکه این شرکت یک سال بعد یعنی در سال 1939 ساخت خودروی جدیدی بنام T80 را آغاز کرد تا رکورد سرعت خود را بازهم ارتقاء دهد. این خودروی شش چرخ بسیار بزرگی بود که توسط فردیناند پورشه طراحی شده بود. برای قوای محرکهٔ T80 نیز پیشرانهٔ عظیم 44 لیتری V12 ساخت دایملر بنز در نظر گرفته شده بود. این موتور از پیشرانهٔ مشهور هواپیمایی DB-601 مشتق شده بود که در جنگندهٔ مسراشمیت BF109 مورداستفاده قرار می‌گرفت و حجیم‌ترین پیشرانهٔ دوازده سیلندر هواپیمایی ساخت آلمان در طول جنگ جهانی دوم محسوب می‌شد. این موتور به‌گونه‌ای تنظیم شده بود که 3000 اسب بخار قدرت تولید می‌کرد که تقریباً دو برابر نیروی تولیدی پیشرانهٔ DB-601 در هواپیمای مسراشمیت BF109 بود.
Mercedes Benz T80
Mercedes Benz T80
همان‌طور که گفته شد، T80 خودروی بسیار بزرگی بود به‌نحوی‌که طول آن به بیش از 8 متر می‌رسد و در حدود 3 تن وزن داشت. این هیولا دارای سه محور بود که نیروی پیشرانه به دو عدد از آن‌ها منتقل می‌شد. همانند W125، روی آئرودینامیک T80 هم بسیار کار شده بود به‌گونه‌ای که ضریب آئرودینامیک آن به 0.18 رسیده بود. T80 کاپوت نسبتاً کوتاهی داشت و کابین آن توسط پورشه به‌صورت کاملاً بسته طراحی شده بود. در سال 1939 نهایتاً پس از صرف هزینه‌ای هنگفت، T80 کامل شد و دستیابی به سرعت خارق‌العادهٔ 750 کیلومتر در ساعت برای آن برنامه‌ریزی شده بود؛ اما متأسفانه به دلیل آغاز جنگ جهانی دوم، عملیات رکوردشکنی با T80 هیچ‌گاه انجام نگرفت. البته این خودرو از جنگ جهانی دوم جان سالم به در بُرد و پس از پایان جنگ به موزهٔ مرسدس بنز در اشتوتگارت منتقل شد.
Mercedes Benz T80

توسط :
دیدگاه :
درباره نویسنده

Leave a Reply

*

captcha *