ماسل‌کارها: تاریخچهٔ فورد موستانگ (قسمت چهاردهم)

در دو قسمت قبلی سری مطالب ماسل کارها که همچنان به مرور تاریخچۀ فورد موستانگ اختصاص دارد، به بیان تاریخچهٔ نسل پنجم موستانگ پرداختیم و حالا این هفته و در این قسمت نیز همچنان تاریخچۀ نسل پنجم این ماسل کار آمریکایی را ادامه خواهیم داد. در قسمت قبلی، در تاریخچهٔ نسل پنجم موستانگ تا زمان اولین فیس‌لیفت عمدهٔ این نسل برای مدل 2010 پیش رفتیم و حالا در این قسمت ماجرای تاریخچهٔ موستانگ را از زمان فیس‌لیفت اول نسل پنجم ادامه می‌دهیم.
Mustang V6 2010
پس از گذشت حدود پنج سال از زمان معرفی نسل پنجم موستانگ، فورد تصمیم گرفت این نسل را برای مدل 2010 مورد یک فیس‌لیفت و به‌روزرسانی کلی قرار دهد. البته طراحی و توسعهٔ نسخهٔ فیس‌لیفت شدهٔ موستانگ در سال 2005 آغاز شده بود و در اواخر سال 2006 طراحی بیرونی خودرو به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای اصلاح شد که موجب بهبود عملکرد آئرودینامیکی موستانگ گردید به‌گونه‌ای که به ادعای فورد، ضریب آئرودینامیک در نسخهٔ پایه چهار درصد و در مدل GT هفت درصد کاهش یافته بود. بدین ترتیب نهایتاً نسخهٔ فیس‌لیفت شدهٔ نسل پنجم موستانگ رسماً در تاریخ 18 نوامبر 2008 یعنی پیش از آغاز نمایشگاه لس‌آنجلس رونمایی شده و برای اولین بار در نمایشگاه لس‌آنجلس به نمایش عمومی درآمد. تولید این مدل جدید نیز از ژانویهٔ 2012 آغاز شده و فروش آن از مارس 2009 با مدل 2010 آغاز گردید.
Mustang V6 Convertible 2010
هرچند در موستانگ 2010 پلت‌فرم D2C قبلی همچنان حفظ شده بود اما این مدل جدید یک نسخهٔ کاملاً بازطراحی شده از موستانگ مدل‌های 2005 تا 2009 محسوب می‌شد تا جایی که می‌توان آن‌را نسل پنج‌ونیم دانست؛ بنابراین موستانگ 2010 در ظاهر تغییرات بسیار کلی و زیادی را تجربه کرده بود که ازجملهٔ برجسته‌ترین آن‌ها می‌توان به دماغهٔ کاملاً جدید با کاپوت برجسته، سپر جدید، جلوپنجرهٔ جدید و چراغ‌های جدید با راهنماهای یکپارچه داخل چراغ‌های اصلی، پروفیل جانبی عضلانی‌تر، آینه‌های جانبی باریک و چراغ‌های عقب جدید با لامپ‌های LED (البته همچنان طرح سه‌بخشی چراغ‌های عقب حفظ شده بود) اشاره کرد.
Mustang GT 2010
در موستانگ 2010 در مدل GT همچنان چراغ‌های مه شکن درون جلوپنجره تعبیه شده بودند اما این چراغ‌ها کوچک‌تر از نمونه‌های پیش از فیس‌لیفت شده بودند. همچنین چراغ‌های مه شکن کوچکی که قبلاً در پکیج پانی برای مدل V6 ارائه شده و درون جلوپنجره قرار می‌گرفتند، در مدل جدید به درون سپر یعنی زیر چراغ‌های اصلی انتقال پیدا کردند اما لوگوی کلاسیک موستانگ همچنان در جلوپنجره باقیمانده بود. دیگر تغییرات ظاهری موستانگ 2010 نیز شامل انتقال آنتن رادیو به عقب و حذف قفل درب صندوق بار می‌شد؛ بنابراین درب صندوق فقط از طریق ریموت باز می‌شد. ولی علیرغم این تغییرات کلی، ابعاد بیرونی موستانگ 2010 تقریباً مشابه نمونه‌های پیش از فیس‌لیفت بود و تنها افزایشی جزئی در حد یک سانتیمتر را تجربه کرده بود اما به‌طورکلی موستانگ جدید از استایلی بسیار عضلانی‌تر و باابهت‌تر از قبل برخوردار شده بود.
Mustang GT 2010
اما تغییرات و به‌روزرسانی‌های موستانگ 2010 صرفاً در بخش بیرونی آن خلاصه نشده بود چراکه در کابین آن‌هم تغییرات نسبتاً قابل‌توجهی صورت گرفته بود به‌گونه‌ای که در اینجا داشبورد، غربیلک فرمان، کنسول میانی و دریچه‌های تهویه تغییر کرده، کیفیت متریال داخلی بهبود یافته و تریم آلومینیومی واقعی برای آن ارائه شده بود. البته این طراحی جدید تا حدودی از ماهیت خطی و کلاسیک قبلی فاصله گرفته بود. همچنین حالا سیستم اطلاعاتی-سرگرمی SYNC فورد به‌عنوان یک آپشن کارخانه‌ای برای تمامی تیپ‌ها به‌جز تیپ پایه قابل سفارش بود. دیگر آپشن‌های قابل سفارش برای موستانگ 2010 نیز شامل تهویهٔ اتوماتیک دو منطقه‌ای، سیستم ناوبری بروز شده و دوربین دید عقب می‌شد.
Mustang 2010
در بخش پیشرانه‌ها اما موستانگ 2010 تغییرات چندانی را تجربه نکرده بود به‌گونه‌ای که مدل پایه همچنان از همان موتور 4 لیتری V6 استفاده می‌کرد که نسبت به قبل بدون تغییر باقیمانده و مثل گذشته 210 اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. گیربکس‌های نیز همان نمونه‌های پنج سرعتهٔ دستی استاندارد و پنج سرعتهٔ اتوماتیک سفارشی بودند. همچنین برای مدل V6 نسخهٔ بروز شده‌ای از پکیج پانی هم ارائه می‌شد. در زیر کاپوت مدل GT هم همچنان همان موتور 4.6 لیتری سابق قرار گرفته بود اما خروجی این موتور نسبت به مدل‌های 2005 تا 2009 افزایش یافته و حالا 315 اسب بخار قدرت و 440 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کرد.
Mustang V6 Pony Package 2011
اما موستانگ 2010 به‌منظور بهبود کیفیت سواری و کنترل، به کمک‌فنرهای جدیدی مجهز شده بود و سیستم کنترل کشش و ثبات پیشرفتهٔ فورد نیز به‌صورت استاندارد برای آن ارائه می‌شد. علاوه بر این، مدل پایه به‌صورت استاندارد به رینگ‌های 17 اینچی مجهز شده بود درحالی‌که رینگ‌های 18 اینچی هم برای آن قابل سفارش بود. در مدل GT اما رینگ‌های استاندارد 18 اینچی بودند که یک اینچ بزرگ‌تر از قبل شده بود درحالی‌که رینگ‌های بزرگ‌تر 19 اینچی نیز به‌عنوان یک آپشن برای موستانگ GT قابل سفارش بود. همچنین در مدل GT به‌منظور بهبود صدای موتور، سیستم اگزوز هم ارتقاء یافته بود.
Mustang GT Convertible 2010
برای مدل 2010 به‌تبع نسخه‌های معمولی موستانگ، مدل شلبی GT500 هم کاملاً بروز و از نو طراحی شد. شلبی GT500 جدید همانند مدل‌های 2007 تا 2009 از دماغهٔ منحصربه‌فرد، کاپوت برجسته و اسپویلر بزرگ‌تر عقب برخوردار بود و با رنگ‌های بیرونی جدید ارائه می‌شد. GT500 هم همچنان از همان موتور 5.4 لیتری V8 قبلی استفاده می‌کرد ولی خروجی آن به 540 اسب بخار قدرت و 690 نیوتن متر گشتاور افزایش یافته بود. این افزایش خروجی که به لطف استفاده از ارتقاءهای مدل GT500KR قبلی به دست آمده بود، مصرف سوخت شلبی جدید را هم کاهش داده بود.
Mustang Shelby GT500 2010
علاوه بر این، SVT تعلیق موستانگ شلبی GT500 را هم از نو تنظیم کرده و آن‌را به رینگ‌های 19 اینچی فورج‌کاری شده با لاستیک‌های گودیر مجهز کرده بود. البته این رینگ‌های جدید فقط در مدل کوپه ارائه می‌شد و نسخهٔ کابریولت همچنان از همان رینگ‌های 18 اینچی قبلی استفاده می‌کرد. به لطف این تغییرات، موستانگ شلبی GT500 مدل 2010 می‌توانست ظرف 4.2 ثانیه از صفر به سرعت 96 کیلومتر در ساعت رسیده و به حداکثر سرعت 290 کیلومتر در ساعت دست پیدا کند درحالی‌که توانایی تحمل شتاب جانبی 1.0 جی را هم داشت. تولید GT500 اما محدود به دو هزار دستگاه در سال بود.
Mustang Shelby GT500 2010

Mustang Shelby GT500 2010
اما درحالی‌که موستانگ جدید 2010 در ابتدا در بخش پیشرانه‌ها تغییراتی را تجربه نکرد و همچنان از موتورهای 4 لیتری V6 و 4.6 لیتری V8 قبل از فیس‌لیفت استفاده می‌کرد، یک سال بعد یعنی در سال 2011 فورد به‌طور کامل موتورهای موستانگ را تغییر دارد. بررسی تغییرات موتورها را از مدل پایه یا همان V6 آغاز می‌کنیم. در این سال موتور سالخوردهٔ 4 لیتری V6 که از سال 2004 برای موستانگ پایه ارائه شده بود با یک موتور جدید 3.6 لیتری V6 جایگزین شد. این موتور به دلیل برخورداری از ویژگی‌های مدرن، با وجود حجم کمتر، خروجی بالاتری نسبت به موتور قبلی داشت به‌نحوی‌که 305 اسب بخار قدرت و 380 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کرد؛ بنابراین حالا قدرت موستانگ پایه تقریباً هم‌اندازهٔ مدل GT سال قبل شده بود. این موتور جدید مصرف سوخت کمتری هم داشت به‌نحوی‌که در هر صد کیلومتر در شهر 12 لیتر و در بزرگراه 7.6 لیتر بنزین مصرف می‌کرد.
Mustang V6 2011
اما همان‌طور که گفته شد، در سال 2011 موتور موستانگ GT هم تغییر کرد. این موتور که از اواخر سال 2010 برای مدل 2011 ارائه شد، از نوع 5 لیتری V8 تمام آلومینیومی 32 سوپاپ بود؛ بنابراین درحالی‌که در سال 1996 در نسل چهارم موستانگ، پیشرانهٔ اصلی و نمادین 5 لیتری V8 موستانگ GT با نمونهٔ 4.6 لیتری جایگزین شد که تا سال 2010 در زیر کاپوت موستانگ GT قرار می‌گرفت، از سال 2011 بار دیگر این ماشین به موتور 5 لیتری مجهز شد؛ اما مثل موتور 5 لیتری سابق، حجم دقیق این موتور جدید هم 4.9 لیتر بود اما مثل گذشته 5 لیتری نامیده می‌شد. این موتور که از طراحی پیشرفته‌ای برخوردار بود، 412 اسب بخار قدرت و 530 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کرد.
Mustang GT 5.0 2011
بنابراین موستانگ GT برای اولین بار قدرتمندتر از GT نسل اول شد. البته این خروجی صرفاً در صورت استفاده از بنزین با اکتان بالاتر از 91 به دست می‌آمد و در صورت استفاده از بنزین معمولی این اعداد به 402 اسب بخار قدرت و 510 نیوتن متر گشتاور کاهش پیدا می‌کرد؛ اما هم‌زمان با تغییر موتورها، گیربکس‌های موستانگ هم تغییر کرد به‌گونه‌ای که حالا گیربکس‌های جدید شش سرعتهٔ دستی و شش سرعتهٔ اتوماتیک جایگزین نمونه‌های پنج سرعتهٔ قدیمی شدند. این گیربکس‌های جدید موجب کاهش مصرف سوخت موستانگ GT شده بود به‌گونه‌ای که طبق اعلام EPA نمونه‌های دستی موستانگ GT در هر صد کیلومتر در شهر 14 لیتر و در بزرگراه 9 لیتر بنزین مصرف می‌کردند. همچنین با تغییر پیشرانهٔ موستانگ GT در سال 2011، نشان 5.0 جایگزین نشان GT روی گلگیرهای جلوی خودرو شد.
Mustang GT 5.0 2011
اما غیر از قوای محرکه، موستانگ GT مدل 2011 ارتقاءهای فنی دیگری را هم تجربه کرد که ازجملهٔ آن‌ها می‌توان به مواردی چون پکیج ترمز برمبو شامل دیسک‌های ترمز جلوی 14 اینچی برمبو گرفته‌شده از شلبی GT500، رینگ‌های 19 اینچی منحصربه‌فرد با لاستیک‌های فوق عملکردی پیرلی P-Zero، کالیبراسیون منحصربه‌فرد سیستم پیشرفتهٔ ثبات پیست با حالت اسپرت و پیشرفت‌هایی در تعلیق مانند کمک‌فنرهای سفت‌تر اشاره کرد. تعدادی از این ارتقاءها برای نسخهٔ پایهٔ V6 مدل 2011 هم ارائه شدند.
Mustang GT 5.0 2011
همانند مدل‌های پایه و GT، مدل شلبی GT500 هم برای مدل 2011 به‌روزرسانی‌هایی را تجربه کرد که مهم‌ترین آن‌ها، تجهیز خودرو به یک پیشرانهٔ 5.4 لیتری V8 آلومینیومی جدید بود. این موتور از موتور آهنی قبلی 45 کیلوگرم وزن کمتری داشت. این موتور همچنین 10 اسب بخار قدرت بیشتری نسبت به موتور قبلی تولید می‌کرد و بنابراین قدرت GT500 به 550 اسب بخار رسید؛ اما علاوه بر وزن کمتر و قدرت بیشتر، موتور آلومینیومی جدید این ماشین مصرف سوخت کمتری هم داشت به‌گونه‌ای که در هر صد کیلومتر در شهر 16 و در بزرگراه 10 لیتر بنزین مصرف می‌کرد. در اینجا اما چهاردهمین قسمت از سری مطلب تاریخچهٔ فورد موستانگ هم به پایان رسید و باید ادامهٔ داستان زندگی این اسب اصیل آمریکایی را به هفتهٔ آینده موکول کنیم. با ما همراه باشد.
Mustang Shelby GT500 2011
Mustang Shelby GT500 2011
 

توسط :
دیدگاه :
درباره نویسنده

Leave a Reply

*

captcha *