نقاط قوت و ضعف تویوتا کرولا 2018

تویوتا کرولا یکی از معیارهای کلاس خود بوده و به عنوان پرفروش‌ترین خودروی جهان از اعتبار بالایی نزد خریداران برخوردار است. این خودرو تجربه مالکیت بدون دردسری را ارائه می‌کند.
بیش از 300 هزار دستگاه از این خودرو در سال جاری روانه خانه آمریکایی‌ها شده‌اند که جای هیچ تعجبی ندارد زیرا این خودرو به خاطر فاکتورهای زیادی پرفروش‌ترین خودروی جهان است. نام کرولا با دوام و بهای مناسب عجین شده است.
فیس لیفت اعمال شده در سال 2017 تغییرات مناسبی را برای ظاهر و کابین این خودرو در بر داشت و حضور آن در کلاس سدان های کامپکت را پررنگ‌تر کرد. در ادامه شما را با نقاط قوت و ضعف این خودروی فوق‌العاده محبوب آشنا می‌کنیم. با ما همراه باشید.
ایمنی استاندارد: علاوه بر داشتن کیسه‌های هوای جلو و کناری استاندارد، بسته ایمنی تویوتا شامل تجهیزاتی چون هشدار خروج خودرو از خط با دستیار فرمان، دوربین عقب، سیستم پیشگیری از برخورد با تشخیص عابران، نوربالای خودکار و کروز کنترل راداری دینامیک بوده که همگی آن‌ها به‌صورت استاندارد در تمامی نسخه‌ها وجود دارند. مهم‌تر اینکه تمامی مدل‌های کرولا دارای چراغ‌های جلوی LED فابریک بوده که در هیچ‌یک از رقبا دیده نمی‌شود.

فضای پای فوق‌العاده در عقب: برای خودرو که از نظر ابعاد در کلاس کامپکت ها رده‌بندی می‌شود، فضای صندلی عقب کرولا چیزی از سدان میدسایز بزرگ‌تر یعنی کمری کم ندارد. کرولا از این نظر یک سر و گردن بالاتر از رقبای خود قرار دارد.

کار کردن برای همیشه: کرولا نیازی به ثابت کردن اینکه در بحث قابلیت اطمینان یک سوپراستار است ندارد. تاریخ کرولا خود کاملاً گویا بوده و خرید آن به معنی عدم مراجعه به مکانیک است. بسیاری از مدل‌های کرولا با کارکردهای 6 رقمی هنوز هم مشکلات فنی مهمی ندارند. هزینه‌های مالکیت طولانی‌مدت این خودرو به دلیل کیفیت ساخت مثال‌زدنی تویوتا و طراحی فوق‌العاده پیشرانه پایین است. به همین دلیل قیمت فروش دوباره کرولا معمولاً مناسب است.

تریم های متمایز: کرولا تریم های متفاوتی دارد. مدل LE Eco روی مصرف سوخت تأکید داشته و البته تجهیزات استاندارد مناسبی را ارائه می‌کند. تریم های L و LE به عنوان نسخه‌های پایه مطرح بوده و مناسب خریدارانی هستند که خودرویی ارزان و قابل‌اعتنا می‌خواهند. مدل SE اسپورت تر بوده و حتی دارای ضربه‌گیرهای ارتقا یافته برای سفت‌تر کردن سواری هستند. نهایتاً مدل‌های XSE ارائه می‌شوند که لوکس‌تر بوده و به عنوان نسخه پریمیوم عمل می‌کنند.

کرولاها حتی به‌صورت سفارشی با صندلی‌های گرم شونده، استارت دکمه‌ای، ورود بدون کلید، آینه دید عقب با تیره شوندگی خودکار، صندلی راننده با تنظیم برقی در 8 جهت، صندلی چرم‌مانند، سانروف و ناوبری در دسترس هستند.
هیچ‌چیزی شما را هیجان‌زده نمی‌کند: کرولا کارهای زیادی را به خوبی انجام می‌دهد و به حدی عملکرد خوبی دارد که این مورد شاید کمی عجیب به نظر می‌رسد. تجربه رانندگی این خودرو کاملاً پیش‌بینی پذیر بوده و هرگز شما را سورپرایز نمی‌کند. اگر خودرویی می‌خواهید که کاراکتر سواری درگیر کننده‌ای داشته باشد بهتر است دنبال گزینه دیگری باشید.

قطعات تریم نه چندان دل‌چسب: کرولا دارای طراحی داشبورد و کنسول مرکزی نسبتاً مینیمالیست با کنترل‌های آسان بوده اما متریال بکار رفته در سطح بالایی نیستند. پلاستیک‌های سخت زیاد روی درب‌ها، ستون‌های B و حتی اهرم دنده این موضوع را کاملاً نشان می‌دهد. حتی تریم های فول XSE نیز چندان انتظارات را برآورده نمی‌کنند.

قوای محرکه قدیمی: در کلاسی که پر از پیشرانه‌های توربوی پیشرفته، تزریق مستقیم، طراحی‌های هیبریدی و گیربکس‌های تکنولوژیک است، کرولا با پیشرانه 4 سیلندر 1.8 لیتری قدیمی و گیربکس CVT حضور دارد. ترکیب این دو در شهر به خوبی جواب می‌دهد اما در رانندگی بزرگراهی راننده را افسرده می‌کند.
عدم وجود پایش نقاط کور: موضوع عجیب اینکه سیستم پایش نقاط کور در هیچ‌یک از نسخه‌های کرولا وجود ندارد. کروز کنترل تطبیقی این خودرو نیز در ترافیک‌هایی با حرکت و توقف کوتاه کار نکرده و بنابراین فقط برای استفاده در بزرگراه کاربرد دارد.

[دانلود ویدئو]
منبع: autoguide

توسط :
دیدگاه :
درباره نویسنده

Leave a Reply

*

captcha *